Brieven van Ricilijo

Brief 1 Ricilijo

Ik wou dat ik jullie nog aan mijn zijde had
Dan was ik niet waar ik nu was
Heb op betere plekken gestaan
En voor hetere vuren gestaan dat is zeker
Ook al vind ik het moeilijk dat jullie nu weg zijn
Maar we zien elkaar weder dat is zeker
Is het niet beneden dan wel boven
Ik zal jullie missen

Jullie zijn nu uit het oog maar niet uit het hart
En de herinneringen aan jullie zullen voor eeuwig met mij bestaan
Tot ik ook over zal gaan

Elke dag herinner ik de kleine dingen die jullie deden
Het doet me verdriet dat ik jullie niet meer zie
Maar het zijn de kleine dingen die ik nu in mij zie
Jullie blijven in mij voortleven
Niet voor even maar voor de rest van mijn leven

Al sinds mijn achtste ben ik bezig met muziek, ik zat veel in mijn kamer. Ik leerde mezelf aan om raps te schrijven, zoals deze tekst over mijn overleden familieleden die er voor mij waren in moeilijke tijden. Muziek is een uitlaatklep, ik kan erin kwijt wat ik allemaal meemaak en heb meegemaakt. Er was vroeger veel ruzie tussen mijn ouders, dat zorgde voor veel spanning in huis. Nadat mijn ouders uit elkaar gingen bleef mijn vader voor problemen zorgen thuis. Ik mocht hem van mijn moeder een periode niet zien. Het was voor mijn eigen bestwil, maar dat begrijp je niet als kind. Dat vond ik toen heel lastig, maar achteraf was het beter zo. Mijn vader heeft al tijden last van psychoses en hij heeft vaak vastgezeten. Ik kan al sinds kleins af aan niet van hem op aan, hij was bijvoorbeeld vaak niet op mijn verjaardag.

Omdat de situatie thuis niet meer houdbaar was, ging ik een tijdje bij een vriendin wonen. Op mijn zeventiende kwam ik in contact met zorgorganisatie NEOS en kreeg ik een kamer in een trainingshuis waar ook een aantal andere jongeren wonen. Hier woon ik nu nog en dat is vaak gezellig, maar geeft ook veel onrust en voelt niet echt als thuis.

Ik heb al lang depressieve klachten. Ik heb daar niet echt hulp voor, ik vind het lastig dat de GGZE dingen gaat oprakelen van vroeger. Dan wordt ik alleen nog maar depressiever en heb ik meer stress. Af en toe heb ik een baantje, maar dat loopt vaak ook stuk. Hierdoor heb ik in de afgelopen jaren dus ook schulden opgebouwd.

Ik zou later wel vrachtwagenchauffeur willen worden en uiteindelijk een eigen klus- en verhuis-bedrijf op willen zetten. Hier heb je opleidingen en certificaten voor nodig en natuurlijk moet je ook spaargeld hebben als je een eigen bedrijf wilt starten. Weet je wat het is, op dit moment heb ik zo veel aan mijn hoofd en lukt het niet om een opleiding te doen. Ik heb geen ruimte om aan school te denken en te werken. De basis, zoals een eigen woning waar ik in rust aan mezelf kan werken, moet eerst op orde zijn zodat ik uit de overlevingsstand kan komen.

Toen ik hoorde over het Bouwdepot gaf het me rust; ik kan uitzoeken wat ik wil, en bijkomen. Ik wil ontdekken waar ik goed in ben en langzaam weer starten met een baantje. Als dat wegvalt zit ik niet meteen in de problemen.

Ik kijk uit naar mijn nieuwe, eigen huisje, vanaf april kan ik daar in. Ik denk dat ik er veel rust door ga krijgen, ik ben al bezig met inpakken. In mijn nieuwe huis kan ik muziek maken en luisteren zonder rekening te hoeven houden met huisgenoten. Dat is voor mij echt thuis.

Ik vertel je heel graag over mijn eerste ervaringen met het Bouwdepot in de volgende brief.

Groeten,

Brief 2 Ricilijo

Beste,

Er is een hoop veranderd sinds de laatste keer dat ik je schreef. Ik heb eindelijk een eigen woning in een flat! Een paar maanden geleden verhuisde ik van Woensel naar Gestel. Ik ben heel druk bezig geweest met verhuizen, schilderen en het inrichten van mijn appartement. Het is op de derde verdieping zonder lift, gelukkig hielpen mijn zus en zwanger me veel met sjouwen. Dat ik nu een eigen plek heb is echt fijn, ik kan nu gaan beginnen met het opbouwen van een stabiel leven. Ik ken veel jongeren die wel een woning hebben, maar waarvan de kamers nog zo goed als leeg zijn omdat ze geen geld hebben om het in te richten en er een eigen plek van te maken. Het doet me goed om te zien dat ik dat nu, met behulp van het Bouwdepot, wel kan. Er hangen zelfs al schilderijen aan de muur.

Ik woonde hiervoor in een trainingshuis in Woensel. Een wijk in Eindhoven waar veel gebeurt en veel jongeren op straat hangen. Ik zat het liefste binnen en sloot mezelf op. Iedere keer als ik naar buiten ging was er een probleem, zochten mensen ruzie met me. Nu woon ik in Gestel, hier voel ik me thuis en ga ik weer naar buiten.

Sinds een tijdje heb ik ook een nieuwe baan als medewerker van het magazijn bij DHL. Het is fysiek zwaar werk maar de werksfeer is goed en mijn collega’s zijn aardig. Aan het eind van de shift ben ik doodop, maar dat zorgt ervoor dat ik goed kan slapen en niet zo aan het malen ben in mijn hoofd zoals ik daarvoor deed. Door het Bouwdepot is er ruimte om te proberen welke baan bij je past, ik heb hiervoor ook andere dingen geprobeerd. Als je baan wegvalt heb je nog steeds je inkomen waardoor je je stabiliteit behoud. Dat is heel belangrijk en zorgt voor minder stress. Doordat ik nu een baan heb kon ik ook starten met een van mijn andere doelen; het aflossen van mijn schulden. Ik denk dat ik nog tot ongeveer december bezig ben, dan ben ik van mijn schulden af. Zodra ik de mogelijkheid heb om mijn heftruckcertificaat te halen ga ik dat zeker doen, dan kan ik ook doorgroeien in het bedrijf.

Ik heb het contact met mijn vader verbroken, ik heb niks aan hem. Iedere vent kan vader worden maar niet iedereen kan papa zijn. Hij is geen papa voor mij. Er is te veel gebeurd en het kost me veel energie en het maakte me kwaad. Uiteindelijk moest ik voor mezelf kiezen, ondanks dat het mijn vader is. Ik moet door met mijn eigen leven.

Ondanks dat het soms nog zwaar is zou ik mijn leven nu een 7 geven. Voor het Bouwdepot gaf ik mijn leven een 3, door de ellende die ik had zonder ruimte voor verbetering. Nu is er echt ruimte voor verbetering, ik kan groeien. Er is zelfs ruimte om soms leuke dingen te doen met vrienden, zoals een keer uit eten.

Mijn volgende doel is het behalen van mijn scooterrijbewijs. Zo heb ik meer vrijheid en kan ik vroeg op mijn werk zijn voor de ochtendshifts. Hopelijk lukt dat dit jaar nog. Ik zou ook graag een hondje willen maar daarvoor wil ik eerst alles in mijn huis op orde hebben.

Over een paar maanden stuur ik je graag weer een brief met een update.

Brief 3 Ricilijo

Hallo!

Het Bouwdepot jaar zit er op. Een jaar met ups en downs, waarin ik heb gelachen maar ook zware momenten heb gehad. Aan het begin had ik het doel om een eigen woning te vinden, mijn schulden af te lossen, een baan te vinden, mijn rijbewijs en heftruckcertificaat te behalen en een hondje te nemen.

Zoals ik je al in de vorige brief schreef is het gelukt een woning te vinden. Mijn huis voelt nu echt als thuis. Ik had eerder wel een dak boven mijn hoofd, maar geen thuisgevoel. Ik woonde er samen met andere jongeren en dat zorgde voor veel stress en onrust. Hier kan ik mensen uitnodigen en tot rust komen.

Mijn schulden heb ik deels kunnen aflossen, ook dat geeft wat rust. Ik heb dit jaar wel 10 verschillende baantjes gehad maar geen vaste baan weten vast te houden. Daarom hield ik financieel minder over dan gehoopt en heb ik niet alles kunnen aflossen. Doordat ik een stabiele basis had met het inkomen heb ik wel ervaring op kunnen doen met werk. In het begin zorgde conflicten op werk ervoor dat ik te snel de handdoek in de ring gooide. Nu wil ik dat echt anders aanpakken en bijvoorbeeld pas ontslag nemen als ik wat nieuws heb gevonden. De afgelopen maanden heb ik wel 80 sollicitaties de deur uit gedaan. Vanmiddag heb ik een gesprek bij een logistiek bedrijf, hopelijk wordt dat wat. Met mijn begeleider heb ik een uitkering aangevraagd zodat ik toch geld binnen krijg totdat ik een baan heb. Nu ik 21 ben is deze uitkering ongeveer even hoog als het Bouwdepot. Ik vind het nog wel spannend hoe de toekomst eruit gaat zien.

Ook al ben ik nog niet waar ik wil zijn, ik ben blij dat ik heb mee mogen doen aan het Bouwdepot. Het heeft ervoor gezorgd dat ik een thuis heb en heb kunnen leren leven. Zonder dit jaar zou ik er zowel financieel als mentaal veel slechter bij zitten.

Ik hoop voor nu dat ik snel een baan heb, dan komt dat rijbewijs, het aflossen van de laatste schuld en een leuk hondje vanzelf.

Bedankt voor het lezen van mijn brieven. Ik hoop dat mijn ervaringen je wat hebben gebracht.

Veel groeten,
Ricilijo