Het verhaal van Nawar
“Toen ik werd gekozen voor het Bouwdepot, had ik hetzelfde gevoel als toen ik kampioen werd bij kickboksen. Alsof ik vloog.”
Fotografe Tony Docekal volgde Nawar (19 jaar) tijdens zijn Bouwdepot jaar.
Bekijk de bijzondere serie hier.
“De eerste keer dat ik het Bouwdepot kreeg, was ik in shock. Ik hoorde het nieuws van mijn begeleider en schreeuwde het uit. Ik sprong op en neer van blijdschap.”
Nawar (19 jaar) komt uit Egypte en woont sinds drie jaar in Nederland. Hij kwam hier samen met zijn zusje om herenigd te worden met hun vader. Dat liep anders dan gehoopt. Na een moeilijke periode thuis belandde hij op een woongroep, waar jongeren begeleiding krijgen om hun leven opnieuw op te bouwen.
“Toen ik werd gekozen voor het Bouwdepot, had ik hetzelfde gevoel als toen ik kampioen werd bij kickboksen. Alsof ik vloog.”
Aan de muur van zijn kamer hangen meer dan tien medailles: herinneringen aan zijn tijd als kickbokser in Egypte. Nu volgt hij een entree-opleiding, na eerst op de taalschool te hebben gezeten. Iemand vol discipline, die al veel op eigen kracht heeft gedaan, maar er nu, dankzij het Bouwdepot, niet meer alleen voor staat.
“Ik verhuisde met de fiets. Twee grote tassen. Geen ouders, geen vrienden, alleen ik. Anderen kregen hulp bij hun verhuizing, ik ging drie keer heen en weer op de fiets.”
“De kamer was leeg, en ik wist niet hoe ik het allemaal moest doen. Maar nu… nu is het míjn plek.”
Nawar kwam alleen aan in zijn kamer, die helemaal wit en leeg was. Alleen een bed, een tafel en een koelkast stonden er. Alles wat er nu staat, de TV, stoel, lichtjes, de petjes aan de muur, heeft hij zelf bij elkaar gespaard. In anderhalf jaar heeft hij zijn kamer stap voor stap ingericht tot een plek die van hem is.
“Ik ben iemand die altijd bezig is, het liefst buiten. Thuis ben ik alleen om te slapen of even te gamen. Sommige vrienden zitten wel 10 of 14 uur per dag achter een scherm, ik niet. Ik zoek liever mensen op. Ik ben niet graag alleen.”
– Nawar, 19 jaar
Zijn moeder zei vroeger al: “Jij bent iemand, jou kun je overal neerzetten en je maakt vrienden.” In Nederland ontmoette hij op de taalschool zijn twee beste vrienden, jongens uit Egypte en Syrië. Ze spreken hun moedertalen met elkaar, en dat is vertrouwd. Het voelt als thuis.
“Soms had ik niks om te eten. Zelfs als ik keihard werkte naast school. In de les viel ik in slaap, en kwam niet verder. Dat is echt gebeurd.”
Nawar leerde omgaan met geld door het letterlijk op te maken, en daar de gevolgen van te voelen. Nu maakt hij bewuste keuzes: eerst eten, dan vaste lasten, dan pas iets leuks. Ook zijn werk heeft hij dankzij het Bouwdepot terug kunnen schroeven, om zich te kunnen richten op school, fitness, rust en een gezond ritme.
“Ik leerde dat je zelf verantwoordelijk bent. Je moet het zelf doen: koken, plannen, gezond eten. En ik was pas zeventien.”
Tijdens de ramadan maakten we samen knafeh in de gedeelde keuken. Een Egyptisch toetje dat hij al van jongs af aan kent. Ik had een oventje meegebracht, maar de stoppen van het hele huis vlogen eruit.
Na wat gestuntel, belde hij zijn moeder en oma in Egypte om advies, en we eindigden met twee geslaagde exemplaren uit de koekenpan, die hij na zonsondergang deelde met zijn huisgenoten.
Nawar deelt zijn keuken met een paar huisgenoten.
Eten doen de meesten meestal alleen op hun kamer.
Nawar belt dagelijks met zijn moeder en oma in Egypte. Tijdens het koken, op weg naar school, of gewoon om even hun stem te horen. Hij mist ze. De afstand is groot, maar het contact hecht. Hij heeft warme herinneringen aan zijn jeugd, de drukke straten van Caïro, de geur van thee en benzine.
Zijn grootste droom is dat ze op een dag bij hem kunnen intrekken. In een huis van hemzelf, waar hij voor hen kan zorgen zoals zij dat vroeger voor hem deden.
“Ik wil nu gewoon m’n diploma halen. Werken én studeren. Maar nu rustig aan, stap voor stap. Afstuderen, woning, rijbewijs.”
Nawar studeert deze zomer af van het mbo en weet wat hij wil: vooruit. Niet in één keer, maar met focus. Rust is geen luxe voor hem, het is een noodzaak. Hij wil doorleren voor autotechniek.
“Ik heb veel gewerkt. Nu wil ik me concentreren. En verder komen.”
“De eerste keer dat ik het geld van het Bouwdepot op mijn rekening zag vond ik het vooral moeilijk om mij te beheersen. Ik wilde leuke dingen doen met vrienden, spelletjes, uit eten, de stad in, alles op één dag! Ik moest leren met geld omgaan. Mijn begeleider Nick helpt mij daar bij.”
“Dit jaar is er veel gebeurd. Veel verdriet, hart gebroken, maar ook veel geluk en mooie nieuwe mensen. Kerst was bijvoorbeeld wel moeilijk, alleen. Maar als ik boos of verdrietig ben, ga ik graag even naar buiten. Het is hier gelukkig echt mooi.”
Samen met zijn begeleider, Nick, heeft Nawar rode Nikes gekocht als eerste aankoop van zijn Bouwdepot geld.
“Ik weet nu dat ik kan bereiken wat ik wil, als ik mij er toe zet. Als ik maar focus, en ga. Soms is dit moeilijk geweest. Ik ben natuurlijk ook nog jong.”
“Voor mij is Nick geen ‘meneer’, maar een vriend. Ik weet dat hij het beste met mij voor heeft. Hij zegt dat ik het kan. Hij laat me zien dat hij me vertrouwt, maar zegt ook ‘kom op man, focus’. We gaan met elkaar om als vrienden. Hij blijft ook mijn begeleider als ik een eigen woning krijg. Ik hoop dat dat snel is, maar het gaat via loting. Ik reageer al 9 maanden op alles wat ik zie.”
“Ik wil graag rustig leven. Dankzij het Bouwdepot kan ik nu meer aan mijzelf denken.”